แบบเราแบบชาวบ้านกับการศึกษาใช่ - หรือไม่ 2

ถ้าพูดถึงรูปแบบ ของการจัดการในยุคปัจจุบัน หลักหรือโครงสร้างจะเหมือนและคล้ายกันจากประเทศที่พัฒนาแล้วทุกส่วนของอาชีพ (การจัดการรูปแบบหรือบริหารการจัดการ) อยู่ที่มิติที่เป็นวิธีการซ้อนๆกันที่เกี่ยวข้องกันเพื่อต้องการผลรับของแต่ละโครงสร้างที่กำหนด (มิติในที่นี้คือ ธรรมชาติของแต่ละประเทศพื้นเพความเป็นมานิสัยใจคอของผู้คนวัฒธรรมขนบธรรมเนียบประเพณีที่สืบทอดกันของแต่ละภูมิภาคประวัติศาสตร์เป็นสิ่งที่กำหนดอาณาคตคือการเรียนรู้ความผิดพลาดในสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งแง่ดีและไม่ดีต่อส่วนรวมหรือส่วนตัว) เมื่อต้องเปิดรับการเปลี่ยนแปลงระบบทุนนิยม หรือการต่อสู้ที่แต่งต่างจากอาดีตที่ใช้วิธีมุ่งทำลายชีวิตซึ่งกันและกันเพื่อนครอบครอง เกี่ยวยังไงกับรูปแบบการศึกษา เกี่ยวยังไงกับประเทศ เกี่ยวยังไงกับอาณาคตของประเทศ ถ้าพูดถึงการศึกษาที่มีวุฒิธิหรือดีกรีคุณวุฒิในสาขาต่างๆ ทั้งจากต่างประเทศหรือในประเทศได้มาจากการลอกเรียนแบบในการทดสอบจากการท่องจำความสามารถมาจากความอดทนที่จะท่องจำวัดผลจากการทดสอบ เรียนรู้จากวิธีการจากการกระทำซํ่าๆที่เขียนขึ้นเป็นบทเรียน เมื่อมีเหตุก็ต้องมีผล เมื่อไม่ได้สร้างเหตุย่อยสงสัยในผลที่เกิดขึ้นจากเหตุ นั้นเป็นเหตุของการทดสอบ เมื่อต่างฝ่ายต่างสร้างเหตุเพื่อต้องทราบผลในความเป็นจริงในแต่ละสาขาอาชีพยิ่งในตำแหน่งสูงๆก็เกี่ยวกับผู้คนมาก เกี่ยวกับประเทศ รูปแบบหรือโครงสร้างที่ใช้กัน ก็มาจากผลที่ต้องการให้เกิดอย่างสัมฤทธิผล

แบบเราแบบชาวบ้านกับการศึกษาใช่ - หรือไม่ 1

เราๆท่านๆ ลองคิดกัน แบบบ้านๆ กับอณาคตการศึกษาและการเปลี่ยนแปลงในการดำรงณ์ชีวิตความเป็นอยู่ส่วนใหญ่มีความรู้และแปรเปลี่ยนตามเหตุการณ์ และทุกๆอาชีพไม่แตกต่างอะไรกับรูปแบบที่คล้ายๆกัน ตั้งแต่ผู้มีอำนาจสูงสุดด้วยความยิมยอมของประชากรส่วนใหญ่ของประเทศ รูปแบบในที่นี้ก็คือ การจัดการอย่างเป็นระบบ และตรวจสอบอย่างเป็นขั้นตอน มีเวลากำหนดอย่างชัดเจน ปรับเปลี่ยนแก้ไขเพื่อเป้าหมายอย่างจริงจังเพื่อบรรรุวัตถุประสงค์เป้าหมายที่กำหนดไว้ เราๆท่านๆเลี่ยงหนีไม่ได้กับอาชีพเพื่อดำรงด์ชีวิต จึงหนีไม่ได้กับการศึกษาในแต่ละเรืองมีหรือไม่มีทักษะของแต่ละคนคือการแสดงออกว่าเป็นเช่นรัยในส่วนของอาชีพ อาชีพที่สำคัญที่สุดเกี่ยวกับความเป็นไปของประเทศ ข้าราชการ ได้รับผลตอบแทนเกีตรติยศชือเสียงจากภาษีส่วนใหญ่ของประชากรของประเทศ แล้วการศึกษาแบบไหนที่จำเพาะกับหน่วยงานต่างๆเพื่อประชาชนแล้วการศึกษาแบบไหนจำเพาะกับเอกชนแล้วการศึกษาแบบไหนที่เหมาะกับประชากรส่วนใหญ่่แล้วรากฐานแบบไหนทำให้ประชากรส่วนใหญ่ทำร้ายประเทศน้อยที่สุด ถ้าพูดถึงความรู้หรือการศึกษาเมื่อด้านใดด้านหนึ่งมากกว่ากันปัญหาย่อมเกิดขึ้นกับประชากรส่วนใหญ่ รุนแรงหรือไม่รุนแรงสะสมหรือไม่สะสมของปัญหา ง่ายที่สุดถามตัวของตัวเราเองว่าถูกใจเค้าไม่ถูกใจเราหรือต้องการแบบถูกใจเราพวกเราเป็นสิ่งกำหนด แล้วประเทศของเราจะเดินไปทางไหน ลองคิดกันในรูปแบบที่คล้ายกัน ในส่วนของภาครัฐจะมีข้อมูลร่วมของทุกๆอาชีพ

แบบเราแบบชาวบ้านกับการศึกษาใช่ - หรือไม่

ช่วงกับบ้าน ส.ท. ได้ทำตัวนิ่งๆ ได้เข้าไปเยี่ยมยายคุณยายที่นอนอยู่ในห้อง ICU คุณยายอุบล มองดูรอบๆมองการเปลี่ยนแปลงการเปลี่ยนแปลงตั้งแต่จำความได้จนถึงปัจจุบัน ยังคงสับสนกับการเปลี่ยนแปลงของทุกๆอย่างกับคำถามและคำตอบ(ทุกอย่างค่านิยมอยู่ที่เงิน) เหมือนจะดีแต่ก็ได้แค่เกือบดีเหมือนจะไม่ดีแต่ก็ได้แค่เกือบไม่ดี ยิ่งประเทศเปิดกว้าง อย่างไหนที่ดี อย่างไหนที่ไม่ดี เราๆท่านๆต่างเป็นหนูทดลอง โดยที่ไม่รู้ตัว เข้าเรือง จะดีหรือไม่ดี ถ้าผู้มีอำนาจกำหนดโดยใช้ทางอ้อมในการคอนโทรนหรือกำหนด มนุษย์ตั้งแต่เกิดจนหมดอายุลมหายใจ โดยใช้รูปแบบการจัดการ ประเทศไทยและแนวโน้นในอณาคตโดยใช้การศึกษา โดยใช้อาชีพ โดยใช้ความมั่นคงของประเทศเป็นบรรทัดฐานหรือข้อกำหนด เราลองจำแนกแบบหยาบๆโดยไม่ละเอียดพอเข้าใจ การศึกษาขั้นพื้นฐาน หลักๆ เหมือนความจำที่ต้องใส่เขาไปโดยระลึกอยู่เสมอตาบที่มีลมหายใจ ขนบธรรมเนียบประเพณีวัฒนธรรมประวัติศาสตร์ชาติไทยแผ่นดินไทยยังคงอยู่ได้เป็นเอกราชคงอยู่ได้อย่างรัย (เพราะเมื่อรู้ถึงความยากลำบากการทำร้ายประเทศก็ลดน้อยลง) บวก ลบ คูณ หาร ภาษา อาชีพหลักของประเทศคือการเกษตร เป็นความพร้อมที่จะแยกออกไปแต่ละอาชีพ ข้อกำหนดบังคับมาตรฐานการศึกษาที่ ม.3 การคัดกรองความชอบและความรู้ความสามารถที่ติดตัวมา ลองคิดดู อาชีพหลักๆของประเทศแยกออกไม่กี่อย่าง เช่น ข้าราชการ เอกชนหรือรัฐวิสาหกิจ การเกษตรและทั้วไปหรือเบ็ดเตล็ด ประชากรไทย 65 ล้านคนหรือมากกว่า65 ล้าน ถ้าขยายความลึกลงไปแต่ละด้าน (คงจะต้องเขียนกันยาวถึงผลดีและเสียควบคู่เปรีบยเทียบและความเป็นไปได้) ข้อกำหนดอยู่ที่ผู้มีอำนาจทิศทางการศึกษาของเด็กไทยจะมีผลออกมาอย่างไร เหตุเป็นที่มาของผล ดังเช่นปัจจุบัน ที่มีผลอยู่ ใบวุฒิธิการศึกษาที่สูงนับล้านๆๆใบไม่สามารถเป็นประโยชน์แต่กับมีแต่สร้างโทษสร้างปัญหา แต่การศึกษาความรู้ความสามารถประสบการในแต่ด้านยังคงจำเป็นต่อประเทศและอาณาคตของประเทศ อยู่ที่ผู้มีอำนาจทั้งหลายจะแปรเปลี่ยนปรับเข้ากับยุคสมัยที่ไม่มีพรหมแดนอย่างไร อย่างเช่น อาชีพไหนควรที่ให้ความสำคัญของวุฒิธิการศึกษาความรู้ความสามารถ ประสบการณ์ และอาชีพไหนปรับเปลียนเทียบโอนในความรู้ความสามารถสู่สากล

อำนาจในคำว่าประชาธิปไตย

ในความเห็นอาจจะไม่ใช่ - หรือใช่ ความเป็นไปในประเทศไทยระหว่าง 10 ปีที่ผ่าน ของการเรียกร้องระบบระบอบประชาธิปไตย ควบคู่กับการเจริญเติบโตของประเทศ อำนาจหรือขั้วอำนาจเริ่มเด่นชัดในระบบระบอบประชาธิปไตยของรัฐธรรมนูญในความหมาย(ระเบียบข้อบังคับหรือกฎกติกาในการใช้ของส่วนรวมเพื่อความสงบและผ่าสุกภายในประเทศ) ขั้วที่สร้างอำนาจแบ่งออกได้ ภาคนักการเมือง ภาคนักวิชาการ ภาคนักธุรกิจ ภาคข้าราชการ ภาคพ่อค้าประชาชน ความวุ่นวายเริ่มเด่นชัด เมื่อการใช้อำนาจในระบอบประชาธิปไตย เบียงเบนจุดประสงค์ แอบแฟงด้วยอำนาจที่ควรจะเป็น ความวุ่นวายก็ทวีความรุ่นแรงดังที่เกิดขึ้น ตั้งแต่ขั้วอำนาจเสื้อเหลือง ยับยั่งโดยสถาบันหลักรั้วของชาติ ขั้วอำนาจเสื้อแดง ขั้วอำนาจหลากสี (ในความหมายของขั้วอำนาจในระบบประชาธิปไตยคือภาคต่างๆที่กล่าวของแต่ละคนมีความเห็นที่ตรงกันจึงรวมเป็นกลุ่มในแต่ละความเห็นที่ตรงกัน) ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมรับในกฎกติกาหรือข้อบังคับ ต่างฝ่ายต่างสร้างกฎระเบียบของกลุ่มตัวเองขึ้นมาเพื่อต่อรอง เวลาที่ผ่านมากับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นเครื่องชี้นำเป็นอย่างดีว่า ประเทศของไทยมี 77 จังหวัดต่างเชื้อชาติต่างเผ่าพันธุ์กันกระจายอยู่ต่างมีฐานอำนาจของแต่ละฝ่าย การปลดปล่่อยหรือการสร้างอำนาจใหม่ คำว่าประชาธิปไตยหรือระบบระบอบประชาธิปไตยเป็นเครื่องมือที่ดีที่สุดถ้าอำนาจนั้นต้องการพูกขาด

นํ้าท่วมคราวนี้ เรื่อยเปื้อยกับความคิด

นํ้าท่วมคราวนี้ ทำให้เห็นทางนํ้าพอสมควร ของการวางไว้ในอดีต ช่วงสร้างเขือน ถ้าควบคุมนํ้าตั้งแต่ต้นทางจนถึงลงอ่าวไทย ภัยจากนํ้าจากมากก็จะเสียหายน้อยลง แต่ด้วยความเจริญที่เข้ามากับสิ่งที่มีอยู่และสภาพภูมิภาคของประเทศ ด้วยสภาพของลุ่มนํ้าถูกแปรเปลี่ยน ด้วยความเจริญที่รู้ไม่เท่าทัน หลายปัจจัย ปริมาณนํ้า การไหลของนํ้าเวลาของฤดูกาล ต้นนํ้า ปิง วัง ยมน่าน ลุ่มนํ้า ปิงวัง หรือส่วนของทางเหนือ จะมีเขือนภูมิพลรองรับส่วน 1 นํ้าจะผ่าน ตาก กำแพง เข้านครสวรรค์ ส่วน น่าน ยม ตั้งแต่ เหนือตอนล่าง ผ่าน สุโขทัย พิษณุโลก พิจิตร(แต่ละจังหวัดจะมีสายนํ้าหลักของแต่ละอำเภอ) เข้านครสวรรค์ เป็นจุดแรกของการพักนํ้าขนานใหญ่ที่จะลงสู้อ่าวไทย ลุ่มนํ้าสุโขทัย พิษณุโลกพิจิตรจะท่วมหรือท่วมนานไม่นานอยู่ที่ นครสวรรค์ จากตรงนี้ นํ้าจะลงสู้อ่าวไทย หลักคือเจ้าพระยา ลุ่มนํ้าย่อยแต่เป็นสายหลักของแต่ละจังหวัด ผ่านลงสู้อ่าวไทยทางด้าน(แต่ละจังหวัดจะมีสายนํ้าหลักของแต่ละอำเภอ) อุทัย สุพรรณ ชัยน่าน สิงห์บุรี เพชรบุรี สมุทสาคร สมุทสงคราม อยุธยาคือจุดพักนํ้าที่ 2 จะรับนํ้าจากภาคเหนือและลุ่มนํ้าป่าสัก (เมืองหลวงของประเทศ คือ กทม.) อยุธยาจะท่วมมากหรือท่วมน้อยอยู่ที่นํ้าลงมาจากนครสวรรค์และลุ่มป่าสัก ทำมัย กทม จึงเป็นเมืองหลวงด้วยเหตุทำเล่ทุกด้านและความปลอดภัย ลุ่มนํ้าป่าสักจะผ่านออกทางฝั่งตะวันออกของกรุงเทพลงสู้อ่าวไทย นํ้าจากนครสวรรค์จะส่งผ่านออกทางฝั่งตะวันตกลงสู่อ่าวไทย การระบายนํ้าช้าหรือเร็ว ขึ้นอยู่กับสายนํ้าไหลจากที่สูงลงที่ตํ่าและระยะทาง

อิสระภาพ กับ การสูญเสีย

การสูญเสียอิสระภาพ ส่วนใหญ่ในทางพฤติกรรมหรือเป็นรูปธรรม จับต้องมองเห็นรับรู้ คือผู้ที่ถูกตัดสินโดยศาลว่ามีความผิด ตามแต่การกระทำนั้นๆและเป็นช่วงระยะเวลาตามแต่ความผิด การสูญเสียอิสระภาพทางพฤตินัย ก็จะเป็นจำพวกที่มีชือเสียงนักการเมืองและนักแสดงบุคคลเหล่านี้ต้องอยู่ในขอบเขต จริยธรรม ศิลธรรม ผลตอบแทนคือชือเสียงเงินทองและการงานที่ดี แต่ถ้าทำผิดก็จะถูกทุกสังคมอเปหิทุกๆทาง แต่เราไม่เข้าใจอยู่อย่างหนึ่งว่าทำมัยเราต้องสูญเสียอิสระภาพและทุกๆสังคมพยายามสูญเสียอิสระภาพการเป็นตัวของตัวเองจับจ้องขุดค้นว่ากล่าวซึ่งกันและกัน หันกับมาดูตัวเองแล้วเอาชนะใจตัวเองในการทำความดีจะดีกว่ามัย เพราะทุกวันนี้มีแต่ความแตกแยกชิ่งดีชิ่งเด่นทุกๆสังคมเอาชนะโดยขาดเหตุผล ผลที่จะเกิดจะเกิดขึ้นกับทุกๆคนตั้งแต่ครอบครัวจนถึงประเทศชาติ

ความสามัคคี

15 วันที่ได้ทำงานในนิคมโรงงานอุสาหกรรมหนองแขเป็นโรงงานสร้างใหม่โรงงาน TOTO ที่มีการก่อสร้าง ช่างที่พบเห็นส่วนใหญ่จะเป็นแรงงานต่างประเทศรอบๆบ้านเราและมีส่วนของภาคเหนือและภาคอีสาน เมื่อต่างที่ต่างบ้านต่างผู้คนความสามัคคีการร่วมแรงร่วมใจการเห็นอกเห็นใจการระวังภัยซึ่งกันและกันการเป็นนํ้าหนึ่งใจเดียวกันจึงเกิดขึ้นบรรยากาศที่่นั่งกินข้าวล้อมวงกันเป็นวงใหญ่จึงมีให้เห็นในที่นี้ ใครทำกับข้าวอะไรมาก็มารวมกันแบ่งกันลักษณะการนั่งกินข้าวแบบนี้จะเห็นได้จากที่วัดเมื่อมีการไปทำบุญหรืองานบุญ เช่นงานบวช งานแต่ง งานขึ้นบ้านใหม่ หรือครอบครัวที่อยู่รวมกันหลายๆบ้าน ลักษณะแบบนี้บ่งบอกถึงความสามัคคีรวมแรงรวมใจในการทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งหรือในภาวะที่เกิดภัย วัฒนธรรมรอบๆประเทศเราก็คงไม่แต่งต่างกันด้วยความเจริญของประเทศเราที่ก้าวหน้ากว่าประเทศรอบๆบ้านเราสิ่งเหล่านี้จึงเรือนหายหรือหาชุมชนแบบนี้ได้ยากขึ้น ถ้าเป็นส่วนของภาคเหนือและภาคอีสานส่วนภาคใต้ก็มีเป็นบางส่วนก็ยังคงเป็นลักษณะสีหรือคนไทยด้วยกันเองจะเป็นลักษณะการทำงานปัดแข็งปัดขาหาความสามัคคีไม่ได้ ด้วยสภาวะในปัจุบันที่ทุกอย่างแลกด้วยเงิน ความสะดวกสบาย มีหน้าตาในสังคม มีเงินมากเสียงดังมาก เงินสามารถแปรเปลี่ยนได้ทุกอย่าง แล้วจะหาความสามัคคีจากไหนถ้าค่านิยมแลกด้วยเงิน